Tuesday, 29 July 2014

ഒരു പാട്ടുണ്ടാകുന്നത് 



 പ്രിയമുള്ളവരേ ...ഒരാള്‍ ഒറ്റക്ക് വിചാരിച്ചാല്‍ ഒരു പാട്ടുണ്ടാവുകയില്ല .മ്യൂസിക്‌:ഇളയരാജ, സംഗീതം :ശ്യാം എന്നൊക്കെ എത്രയോ കാലമായി നമ്മള്‍ കേള്‍ക്കുന്നു .ഇപ്പോള്‍ ഇതാ മ്യൂസിക്‌ :ഷഹബാസ് അമന്‍ .ഏതെങ്കിലും കാരണവശാല്‍ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ആരും കരുതരുതേ അതില്‍ അഭിരമിച്ചും അഭിമാനിച്ചും ഇവിടെ ഇരിക്കുകയാണ് ഞാനെന്ന്‍ .ശരിയാണ് .മ്യൂസിക്‌ :ഇളയരാജ എന്നത് ഒരു സത്യമത്രെ !ഒരു സമ്പൂര്‍ണ്ണ ഓര്‍ക്കസ്ട്രേഷ ന്‍റെ വിവിധ ഡിപ്പാര്ട്ട്മെണ്ടിലേക്കുള്ള നൊട്ടേഷന്‍സ് സ്വയം രചിച്ച് സ്വന്തം കൈപ്പടയില്‍ കുറിക്കുന്ന ഏകാധിപതി! the complete music director! പക്ഷേ,ഓടക്കുഴല്‍ നപ്പോളിയന്‍ തന്നെ വായിക്കണ്ടേ ?പിയാനോയില്‍ ദിലീപ്! അങ്ങനെ എത്രയോ പേരുടെ കൈവിരലുകളും വായ്ത്തലപ്പുകളും നെഞ്ചില്‍ തട്ടി മീട്ടുമ്പോള്‍ ആണ് പുസ്തകത്തില്‍ കിടക്കുന്ന ചിഹ്ന്നങ്ങള്‍ക്ക് ജീവന്‍ വെക്കുന്നത്.ഇതെല്ലം ചെയ്ത് വെച്ചാലും പോര ,വൈരമുത്തു വന്ന് ഇങ്ങനെ എഴുതുകയും കൂടി വേണം; ''ചിന്നത്തായവള്‍ തന്ത രാസാവേ ''. അല്ലെങ്കില്‍ എത്ര ഗഹനമായ വയലിന്‍ ബാക്കിംഗ് ആയാലും ശരി,മ്യൂസിയത്തിലിരിക്കുകയേ ഉള്ളു .ആയിരങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്കുള്ള പാലമാണ് വാക്കുകള്‍! വാക്കുകള്‍ക്കാവട്ടെ ഈണമാണ് ചിറകു നല്‍കുന്നത് .ഗായകരുടെ നാഭീ നാള ത്തിലൂടെ ജലാംശം !കേള്‍ക്കുന്ന കാതുകള്‍ പറക്കാനുള്ള ആകാശം വിട്ടു കൊടുക്കുന്നു ..

ഇങ്ങനെയിരിക്കെ,സ്റ്റീവ് ലോപ്പസിലെ ഗാനങ്ങളുടെ പേരില്‍ എന്നെ അഭിനന്ദിക്കുന്ന പ്രിയരേ ..അതിന്‍റെ പിന്നില്‍ വേറെയും പ്രതിഭകള്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ടുണ്ട് .'തെരുവുകള്‍ നീ' എന്ന ഗാനത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ കേള്‍ക്കുന്ന മനോഹരമായ വയലിന്‍ സോളോ തൈക്കുടം ബ്രിട്ജിലെ ഗോവിന്ദ് മേനോന്‍റെ ക്രിയേറ്റീവ് കൊണ്ട്ട്രിബിയൂഷന്‍ ആണ് .ഗിറ്റാര്‍ വായിച്ചിരിക്കുന്നത് അതേ ബാന്‍ഡിലെ മിഥുന്‍. ശരിയാണ് .എന്‍റെ മെലഡി കൊണ്സേപ്ട്ടിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് സംഭവം വര്‍ക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നത് .ആ സോങ്ങിന്‍റെ ക്രാഫ്റ്റ് നിശ്ച്ചയിച്ചിരിക്കുന്നതും നമ്മള്‍ തന്നെ .എന്നാല്‍ ഡയറക്ടര്‍ രാജീവ്‌ രവിയുടെ നിര്‍ദ്ദേശങ്ങള്‍ ആണ് അത്തരം ഒരു ഡ്രൈവിനു നിദാനം.ഇനി ഇതൊക്കെ ആയാലും ''കരവിരുതിന്‍ ,കതിരൊളി നീ'' എന്നെങ്ങാന്‍ ആരെങ്കിലും എഴുതിയിരുന്നെങ്കില്‍ സംഗതി അടിച്ചു പോയേനെ .അവിടെയാണ് അന്‍വര്‍ അലി എന്ന പോയെറ്റ് വരുന്നത് !
ഇനി വേറൊരു കാര്യം.സ്റ്റീവ് ലോപസില്‍ നമ്മുടെ പാട്ടുകള്‍ മാത്രമല്ല ഉള്ളത് .പാരീസ് ചന്ദ്രന്‍ എന്ന് പറയുന്ന ഒരു 'ഭീകര ശിങ്കം ' ''പോകരുതെന്‍ മകനേ'' എന്ന ഒരു താരാട്ടു പാട്ടും കൂടാതെ ഈ ചിത്രത്തിന്‍റെ പശ്ച്ചാതല സംഗീതവും കൂടി നിര്‍വ്വഹിച്ചിരിക്കുന്നു.ഇതെല്ലം പോരാഞ്ഞ് ഇതിന്‍റെ ടൈറ്റില്‍ ഗാനം വിദ്വാന്‍ ബാന്‍ഡിന്‍റെ വകയാണ് .അപ്പോള്‍ എങ്ങനെ നോക്കിയാലും സ്റ്റീ വ് ലോപസിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ മ്യൂസിക്‌ ഷഹബാസ് അമന്‍ എന്ന് പറയുന്നത് പോളിറ്റിക്കലി ഇന്‍കറക്റ്റ് ആകുന്നു .അതുകൊണ്ട് ലോപസിന്‍റെ ഒരു സംഗീത പ്രതിനിധി എന്ന നിലയില്‍ മാത്രം എന്‍റെ പേര് അതിന്‍റെ ടൈറ്റില്‍ കാര്‍ഡില്‍ കണ്ടാല്‍ മതിയാകും.



അനുബന്ധം :റോയ്ജോര്‍ജ്ജ് എന്ന് പറയുന്ന ഒരു സംഗീതജ്ഞന്‍ ഉണ്ട് വടക്ക് കിഴക്കന്‍ കേരളത്തില്‍ .കൃത്യമായിപ്പറഞാല്‍ മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ തീരദേശമായ താനൂര്‍ ആണ് സ്വന്തം സ്ഥലം .ഇപ്പോള്‍ കോഴിക്കോട് .അദ്ധേഹത്തിന്‍റെ വീടിനോട് അനുബന്ധിച്ച് സാങ്കേതികമായി ശീതീകരിച്ച് വെച്ച ഒരു കൊച്ചു മുറിയുണ്ട്.അതാണ് ഞങ്ങളുടെ പണിപ്പുര.റോയ്ജി ക്കു എന്തെങ്കിലും കാരണവശാല്‍ ഒഴിവ് ഇല്ലെങ്കില്‍ നമ്മള്‍ ഒരു വര്‍ക്കും ഏറ്റെടുക്കുന്നതല്ല .അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് 'ഓം അല്ലാഹ് 'പുസ്തകത്തില്‍ ഒരു വാക്കേ എഴുതിയിട്ടുള്ളൂ .കഴിഞ്ഞ 10 വര്‍ഷത്തെ നിരന്തരമായ 'ഇരുത്തവും ' പരസ്പര ബഹുമാനവുമാണ് ഞങ്ങളുടെ കോമ്പിനേഷന് ആധാരം .കേരളത്തിലെ വിരലില്‍ എണ്ണാവുന്ന മികച്ച സംഗീതജ്ഞരില്‍ ഒരാളാണ് റോയ് ജോര്‍ജ്ജ് .നമ്മള്‍ മനസ്സില്‍ കാണുമ്പോള്‍ റോയ്ജി വേവില്‍ (wave) കാണും .നമ്മള്‍ വേവില്‍ കാണുമ്പോഴേക്കും റോയ്ജി അത് സീ ഡി യില്‍ ആക്കിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.അദ്ധേഹത്തിന്‍റെ അറിവും അനുഭവവും മൌലികതയും നമ്മുടെ ഏതൊരു വര്‍ക്കിന്റെയും ന്യുക്ളിയസ് സ്ഥാനം അലങ്കരിക്കുന്നുണ്ട്,തീര്‍ച്ചയായിട്ടും .എന്നാല്‍ അതേ റോയ് ജി ക്ക് അറിയാം പത്തില്‍ തോറ്റിട്ടും പാട്ടറിയാഞ്ഞിട്ടും എങ്ങനെയാണു നമ്മുടെ ഓരോ വര്‍ക്കും സൂക്ഷ്മ മായി നെയ്ത് എടുക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന്‍ .അവസാന ഫലത്തില്‍ അത് എങ്ങനെയാണു നമ്മുടെ സ്വന്തം പാട്ട് ആയിതീരുന്നത് എന്ന്‍ .എന്തെന്നാല്‍ സംഗീതത്തിന്‍റെ അര്‍ത്ഥത്തെ സംഗീതത്തില്‍ മാത്രം തിരഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല എന്ന്‍ അറിയുവാനുള്ള ജ്ഞാനം അദ്ദേഹത്തിന് ഉണ്ട് .ലിഖിതമായ ചട്ടക്കൂടിന് പുറത്താണ് യഥാര്‍ത്ഥ സംഗീതം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് എന്നും തങ്ങളുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന വെറും ഒരു 'ഓഗ് മെന്‍റ്'ചങ്ങല കെട്ടിയിട്ടാല്‍ തീരുന്ന ഭ്രാന്ത് അല്ല അനക്കാഡമിക ചിന്തകള്‍ക്കുള്ളത് എന്നും ഇന്നത്തെ മിക്ക ടെക്നീ ഷ്യന്സിനും സംഗീതജ്ഞര്‍ക്കും അറിയാം .അതുകൊണ്ട് മാത്രമായിരിക്കാം പരമ പാമരനായ എന്നെപ്പോലുള്ളവരെ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന്‍ അറിയാതെ അവര്‍ വിവശരാകുന്നത്.ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയത് നമ്മുടെ മുഖദാവില്‍ വെച്ചെങ്കിലും അന്ഗീകരിക്കുവാനും ആശ്ലേ ഷി ക്കുവാനുമൊക്കെ നിര്‍ബന്ധിതരാകുന്നത് .പ്രിയരേ .....ഒരു വിവരവുമില്ലഞ്ഞിട്ടും എങ്ങനെയാണു നമ്മള്‍ ഒരു പാട്ട് 'ഉണ്ടാക്കുന്നതെന്നും ആയിരം പ്രോഗ്രാ മേര്സിന്‍റെ 'സ്കില്‍ 'ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയാലും നൂറ് സംഗീതജ്ഞരുടെ ക്രിയാത്മക സേവനം സ്വീകരിക്കേണ്ടി വന്നാലും എങ്ങനെയാണു നമ്മുടെ പാട്ട് ഒടുവില്‍ 'നമ്മുടെ സ്വന്തം' പാട്ട് ആയിത്തീരുന്നത് എന്ന്‍ അറിയാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു ദിവസം ഒരു ക്യാമറയുമായിട്ട് വരാം . പണിപ്പുരയിലേക്ക് സ്വാഗതം ! ചില കാര്യങ്ങള്‍ നേരില്‍ അറിയുന്നതാണ് നല്ലത് .നന്ദി .


Gazza - An appeal!


പാവപ്പെട്ട കുറേ ആളുകളോട് കെട്ടിപ്പെറുക്കി എവിടേക്കെങ്കിലും പോയ്ക്കൊള്ളാന്‍ !എവിടെപ്പോവാന്‍ ?എല്ലാ പങ്കു കച്ചവടക്കാരും ഒറ്റക്കെട്ടാനെന്നറിയുക..മതഫാഷിസം മൂലധന ഫാഷിസത്തിനു വഴി മാറിക്കൊടുത്തതായി ബുദ്ധിയുള്ളവര്‍ നിരീക്ഷിക്കുന്നു .സംസ്കാരം ഒഴിച്ചുള്ള മറ്റെല്ലാ സമ്പാദ്യങ്ങളും പ്രത്യേകിച്ചും സുഖിച്ചു ജീവിക്കാന്‍ ആവശ്യമായ പണം തന്നെ ആണ് അവരുടെ പ്രശ്നമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു .അതിനാല്‍ത്തന്നെ പരസ്പരം രക്ഷിക്കാന്‍ ലോക ശ്രദ്ധ മാറ്റലാണ് ആവശ്യമെങ്കില്‍ അതിനു വേണ്ടി വിമാനം വെടിവെച്ചിടാനോ വലിയ കാര്നിവലുകള്‍ നടത്താനോ അവര്‍ക്ക് യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ല .


എന്നാല്‍ മറുവശത്ത് നമ്മളും വേണം ചിലത് അറിയാന്‍ ! പ്രിയരേ ...ഏതു വിശ്വാസങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ ഏറ്റുമുട്ടിയാലും ഏതു വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ തമ്മില്‍ ഏറ്റുമുട്ടിയാലും അതിന്‍റെ ദുരിതങ്ങള്‍ ഏറ്റവും അധികം അനുഭവിക്കേണ്ടി വരിക സ്തീകളും കുട്ടികളുമാണ് .പുരുഷന്മാര്‍ പാറക്കല്ല് പോലെ നില്‍ക്കാന്‍ നോക്കുമ്പോള്‍ ആദ്യം നിലംപരിശാകുന്നത് പെട്ടെന്ന്‍ പൊടിയുന്ന ചങ്കും നിഷ്കളങ്കബാല്യവും തന്നെയായിരിക്കും .പിഞ്ചുപൈതങ്ങള്‍ മുറിവേറ്റും ചേതനയറ്റും കിടക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് നിങ്ങളെ ആദ്യം കരയിപ്പിക്കുക .തളര്‍ത്തുക .അത് തന്നെയാണ് എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളുടെയും ഉള്ളുകള്ളി .ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതിനെ നിങ്ങളില്‍ നിന്നും കവര്‍ന്നെടുത്താലാണ് ശരിക്കും നിങ്ങള്‍ നിരായുധര്‍ ആകുന്നത്. താന്താങ്ങള്‍ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആയുധം കട്ടിയുണ്ട് എന്ന് വെറുതെ വിചാരിച്ചിരുന്ന നേര്‍ത്ത ഒരു മനസ്സ് മാത്രം ആയിരുന്നു എന്നും അത് ലോഹ നിര്‍മ്മിതം അല്ലായിരുന്നു എന്നും അപ്പോള്‍ മാത്രമാണ് നിങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയുക .


ലോകത്ത് നടക്കുന്ന എല്ലാ യുദ്ധങ്ങളും ഒന്നുകില്‍ ദൈവത്തിലേക്ക് അല്ലെങ്കില്‍ ചെകുത്താനിലേക്ക് ENTER ചെയ്യാനുള്ള രഹസ്യ കോഡിനെ ചോല്ലിയുള്ളതാണ് .ഏതു യുദ്ധത്തിലും അതെ.കുരുക്ഷേത്രത്തില്‍ ഇത് ധര്മ്മാധര്‍മ്മം എന്നറിയപ്പെടുന്നു .ആരുടെതാണ് ശരിയായ പാസ് വേഡ് എന്നതാണ് തര്‍ക്കം.OPENകണക്ഷനുകളെല്ലാം അടഞ്ഞടഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കുമ്പോള്‍‍ ഒരാള്‍ മറ്റെയാളെ കടിച്ചു കീറുന്നത് തീര്‍ച്ചയായും രഹസ്യ കോഡിന്‍റെ പേരില്‍ ത്തന്നെ ആയിരിക്കും .രാഷ്ട്രീയമായി എത്ര വ്യാഖ്യാനിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാലും വിശ്വാസങ്ങളുടെ നേര്‍ത്ത അതിര്‍ വരമ്പുകളില്‍ തന്നെയാണ് ഒടുവില്‍ നിങ്ങള്‍ ചെന്നെത്തുക .മേല്‍പ്പറഞ്ഞ ഡിവൈസുകളുടെ അപ്പുറത്തും ഇപ്പുറത്തും നിന്നുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് അടികൂടുക .ഒരു സംശയവും വേണ്ട .എന്തെന്നാല്‍ ഇവിടെ ഓരോരുത്തരും ഓരോരോ കോഡുകള്‍ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് ജീവിക്കുന്നത്.അത് അങ്ങനെതന്നെ ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യും.ആവട്ടെ .പക്ഷെ , ബുദ്ധിയുള്ളവരും മുതിര്‍ന്നവരും ചേര്‍ന്ന്‍ ചരിത്രവും ചരിത്രാതീതവും ചേര്‍ത്ത് ഊതിയൂതി ആളിക്കത്തിക്കുന്ന തീയില്‍പ്പെട്ട്പിഞ്ചുപൈതങ്ങള്‍ ആണ് വെന്തു മലക്കുന്നത് .ഇന്നില്ലാത്ത ആ കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് തങ്ങളുടേതായ ജീവിത കാരണങ്ങള്‍ സ്വയം കണ്ടെത്തുവാന്‍ ഇത്തിരി കൂടി നെടുപ്പം വെക്കണമായിരുന്നു .ആരെങ്കിലുമൊക്കെ കുളിപ്പിച്ച് ഉടുപ്പിടുവിച്ച്അന്നവും അക്ഷരവും കൊടുത്ത് ഒന്ന്‍ പൊറ്റി വലുതാക്കി,സ്വന്തമായി ചിന്തിക്കാനുള്ള പ്രായം വരെ എത്തിക്കണ മായിരുന്നു .ഇല്ല ..അതിനു സമ്മതിക്കുന്നില്ല എത്ര സങ്കടം ..അമ്മമാരുടെ ഒക്കത്ത് നിന്നുമല്ലേ അവരില്ലാതാകുന്നത് ?നിങ്ങളില്‍ ആരുടെ PASSWORD ആണ് സുഹൃത്തുക്കളേ ശരി?? ദൈവത്തിലേക്കുള്ള സീക്രട്ട് കോഡ് കറക്ററ്ആണോ എന്നറിയാന്‍ ഭൂമിയില്‍ നിങ്ങള്‍ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന POWER BOXഎവിടെയാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് ?അത് വെടിവെച്ചിടാനുള്ള ഉണ്ടകളാണോ ഈ പാവങ്ങളുടെ നെഞ്ചില്‍ തറക്കുന്നത്?നമ്മള്‍ എല്ലാവരും ചേര്‍ന്ന്‍ ജൂതരും മുസ്ലിംകളും ക്രിസ്തീയരും ഹിന്ദുക്കലുമൊക്കെയായി പകിട കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ കശക്കിയെറിയുന്ന തായംകല്ലുകള്‍ ഏതു കള്ളിയില്‍ച്ചെന്നു വീഴുന്നുവോ അവിടെയാണോ അടുത്ത ബോംബ്‌ വര്‍ഷിക്കുക?


പ്രിയമുള്ളവരേ ..ഒരു കാര്യം പറയാന്‍ അനുവദിക്കുക .സയണിസ്റ്റ് ആയാലും ശരി ഫാഷിസ്റ്റ്‌ ആയാലും ശരി ഇനി അതൊന്നുമല്ലാത്ത ആളായാലും ശരി സ്വന്തം കൂട്ടത്തിലുള്ള ആള്‍ അയാല്‍പ്പോലും മറ്റൊരാളെ ഒരു നിലയിലും ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ ക ഴിയാത്ത സ്വഭാവമാണെങ്കില്‍ അതിനെ നമ്മള്‍ വേറെത്തന്നെ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.IT IS DANGEROUS! വലിയ യുദ്ധങ്ങള്‍ അങ്ങനെയുള്ള മനസ്സുകളില്‍ നിന്ന് തന്നെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത് .അല്ലാതെ ,ജൂതനെന്നും ഹിന്ദുവെന്നും മുസ്ലിമെന്നും ക്രിസ്ത്യനെന്നും കണ്ടല്ല ഒരാളിനെയോ ഒരു സമൂഹത്തെയോ നമ്മള്‍ വെറുക്കുന്നെങ്കില്‍ വെറുക്കേണ്ടത്. ക്രൂരന്മാര്‍ എല്ലാവരും ഒറ്റക്കെട്ടാണെന്നോര്‍ക്കുക . പള്ളിമുറ്റത്തായാലും അമേരിക്കന്‍ പട്ടാളത്തിലായാലും .മറുവശത്ത് നല്ലവരെല്ലാം നല്ലവര്‍ തന്നെയായിരിക്കുമെന്നും അറിയുക. അത് ഇനി അമ്പലമുറ്റത്തായാലും പാലസ്തീനിലയാലും.എല്ലാവരും ഐക്യദാര്‍ഢ്യം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് ഗാസയിലെ പാവങ്ങളോടആണ്.സ്വന്തം നാട്ടില്‍ ജീവിക്കാനുള്ള അവരുടെ മൌലിക അവകാശത്തെച്ചോല്ലിയാണ്!എല്ലാവരും കരയുന്നത് നിന്ദിതരെ ഓര്‍ത്താണ്.5000 വര്ഷം പഴക്കമുള്ള കണ്ണീരാണെന്നോര്‍ക്കണം.ഏന്ത്കൊണ്ട്?ചിന്തിക്കൂ.. ചിന്തിക്കൂ ..


വിവാ ഗാസ ! !നിങ്ങള്‍ വരും കുട്ടികളേ...ഒരിക്കല്‍ !!ഇന്നത്തെപ്പോലെ ആയിരിക്കില്ല അന്ന് പാലസ്തീന്‍ !എന്തെന്നാല്‍ ,എല്ലാം എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കുകയില്ല !


Shahabaz Aman via Facebook

Reaction on Chetan Bhagat's Gazza statement



" നായുടെ നാക്കിന്‍റെ നേര്‍മ്മയില്‍, കുത്തും പുള്ളിയും നിറഞ്ഞ്കുഴഞ്ഞാടുന്ന ദോശയുടെ വിഗ്രഹം പയ്യന്‍റെ മനസ്സില്‍ ഉയര്‍ന്നു .ഒരു കണ്‍വേയര്‍ ബെല്‍റ്റിലെന്നപോലെ അസംഖ്യം ദോശകള്‍പയ്യന്‍റെ മനസ്സിലൂടെ ഒന്നൊന്നായി കടന്നുപോയി .ഒടുവില്‍ ദോശകള്‍ തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ ബെല്‍ററ് നിന്നു.ബെല്‍റ്റ്‌ വീണ്ടും പ്രവര്‍ത്തിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ദോശ മുക്കിത്തിന്നാനുള്ള സാധനങ്ങളാണ് അതിലൂടെ വന്നത് .പൊട്ടുകടലയും കപ്പല്‍മുളകും കടുകും വറുത്തിട്ട ,വരിക്കത്തെങ്ങിന്‍റെ വലിയ നാളികേരം അരച്ച്ചുണ്ടാക്കിയ ചട്നിയും,ഉള്ളിയും മുളകും ഉപ്പും ചേര്‍ത്തരച്ച് പപ്പടം കാച്ചിയ എണ്ണയില്‍ പൊരിച്ചെടുത്ത വെങ്കായച്ചമ്മന്തിയും .വായില്‍ വെള്ളം നിറഞ്ഞു.ചിന്തിക്കാന്‍ വയ്യാതായി പയ്യന്.വെള്ളം 'കുടും' എന്നിറക്കി.പകുതി ഇടത്തൊണ്ടയില്‍ പ്രവേശിച്ചു .കുരച്ചു ,ശക്തിയായി കുരച്ചു.കുര നിന്നപ്പോള്‍ തന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു : വാദത്തിനു വേണ്ടി നീ പോയി ദോശ തിന്നാന്‍ തീരുമാനിച്ചു എന്നുതന്നെ വെക്കുക .എങ്കില്‍ ആയത് പാര്‍ട്ടിയുടെ അച്ചടക്കത്തിനും വിപ്ലവത്തിന്‍റെ നിയമാവലിക്കും എതിരാവില്ലേ?ആ നിമിഷത്തില്‍ പയ്യന്‍റെ വയറ്റില്‍ ആര്‍ത്തിയുടെ വീണക്കമ്പി ഒരു ക്വാണം പുറപ്പെടുവിച്ചു .പ്രലോഭനത്തിനുചുവടെ പയ്യന്‍റെ മനസ്സ് വൈരുദ്ധ്യാധിഷ്ടിത ഭൌതികസിദ്ധാന്തത്തില്‍ അപ്പോള്‍ ചുട്ടെടുത്ത ഒരു ദോശ കണക്ക് കുഴഞ്ഞു വീണു "- വി .കെ .എന്‍ (ദോശ ).

- മേല്‍ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്‌ പോലൊരു സാധനം എഴുതി വെക്കാന്‍ ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ആര്‍ക്കെങ്കിലും കഴിയുമോ? അതിരിക്കട്ടെ .ഇതൊന്ന്‍ വായിച്ച് അന്തം വിടാനുള്ള ഭാഷാപരമോ ധൈഷണികമോ ആയ കപ്പാസിറ്റി പോലും ഇല്ലാത്ത 'പുതിയ ഒരു തരം ധനകാര്യലോക ക്രമം ' ആണ് ''ചേതന്‍ ഭഗത് '' എന്ന ഒരു പേര് പോലും ക ണ്ടു പിടിച്ചത് എന്ന് ഞങ്ങള്‍ പറയും.


 '' സായാഹ്നങ്ങളുടെ അച്ഛാ ..''(ഒ.വി .വിജയന്‍) എന്ന് എഴുതുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാന്‍ പോലും അശക്തരായ ചില എഴുത്തുകാരെ,അവര്‍ എഴുതുന്നത് ഇംഗ്ലീഷില്‍ ആണ് എന്നതിന്‍റെ പേരില്‍ മാത്രം കൊണ്ട് നടക്കുന്നതിനെ ഉയര്‍ന്ന ഐ ക്യു ആയി കാണുന്നത് മിനിമം ലെവലില്‍ ഒരു കോമഡി ആണെന്ന് പറയാം .കത്തുന്ന ലോക സാഹചര്യങ്ങളില്‍ പ്രത്യേകിച്ചും ഇത്തരം ശരാശരി എഴുത്തുകാരുടെ സാധാ നിലവാരം മാത്രമുള്ള രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്താവനകളെ വൈകാരികമായ ചര്‍ച്ചകള്‍ക്ക് വിധേയമാക്കുന്നത് ഒരര്‍ത്ഥത്തില്‍ നമ്മുടെ നിലവാരത്തകര്‍ച്ചയെത്തന്നെയാണ് കാണിക്കുന്നത് .മാത്രമല്ല ദൂരകാല വ്യാപകമായ കുഴപ്പങ്ങള്‍ക്ക് കാരണമാകുന്ന ഒരു മണ്ടത്തരം കൂടി അതില്‍ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്.

(''what is happening to gaza is'nt fair but sadly that is the only way sometimes terrorist organisations and their supporters learn to behave''-chetan bagath)

സമീപ കാലത്ത് ഇന്ത്യയില്‍ ഭാഗ്യ വശാലോ നിര്‍ഭാഗ്യവശാലോ ഏറ്റവും വായിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു എഴുത്തുകാരന്‍ എന്ന നിലയിലേക്ക് 'വളര്‍ന്നതില്‍' ചേതനെ അഭിനന്ദിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ നമുക്ക് പറയാം അയാളുടെ 'ഗാസ പ്രസ്താവന'യെ അവഗണിക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന്‍ .ആളുകള്‍ തമ്മിലടിക്കുമ്പോള്‍ കിട്ടുന്ന ഇറ്റ്ചോരയുടെ നെഗറ്റീവ് പബ്ലിസിറ്റി പോലും റോയല്‍റ്റിയാക്കാവുന്ന ഒരു മാധ്യമ കാലത്താണ് ഇന്ന് നമ്മള്‍ ജീവിചിരിക്കുന്നത് .അതുകൊണ്ട് , അടികൂടാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം ഒരുങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന നമ്മുടെ പൊതു മണ്ഡല ത്തിലേക്ക് ''അമേന്‍ '' സിനിമയിലെ ആദ്യരംഗത്തെ ഓര്‍മിപ്പിക്കും വിധത്തില്‍ ആരെങ്കിലും ഒരു പൊതിക്കെട്ടുമായി പതുങ്ങിപ്പതുങ്ങി വരുമ്പോള്‍-അത് ആരാണെങ്കിലും ശരി -രണ്ടു വട്ടം ചിന്തിക്കുന്നത് നല്ലതായിരിക്കും.നന്ദി .

Shahabaz Aman via Facebook 

ഷഹബാസ് അമൻ  റിപ്പോർട്ടർ ടീവി  'മീറ്റ്‌ ദി  എഡിറ്റേർസിൽ '

ഷഹബാസ് അമൻ  റിപ്പോർട്ടർ ടീവി  'മീറ്റ്‌ ദി  എഡിറ്റേർസിൽ '

http://m.youtube.com/watch?v=KVI_JtupLO0

KEF 1126 -Malayalam Sufi Rock -Live Under the tree@Cafe Papaya

Shahabaz Aman performs his new Malayalam Sufi Rock album live Under the tree @ Cafe Papaya
---------------------


My voice won’t sound interesting if heard often: Shahabaz Aman

Poetically profound are the words and reflections of Shahabaz Aman, whether he is speaking or singing. Adding to the effect is the expressiveness of his voice, which listeners can't help but forge a connection with. Be it about choosing songs or reasons that trigger him to pursue a certain musical cause, the musician is far from the ordinary, madding crowd. In a tete-e-tete, Shahabaz Aman speaks about his latest project Njan Steve Lopez, his upcoming Sufi music album KEF 1126, why he is selective, and more. 



Njan Steve Lopez Rajeev Ravi and I are of the same generation and we are quite comfortable with each other. Working with him creates an atmosphere that prioritises creativity, which sets ego or differences aside. We are putting together around four songs for the film - a romantic number, a lullaby, a fishermen's folk track with colloquial Trivandrum flavour and a reggae-laced title song. The music of the romantic track, Theruvukal Nee Njan Vegamai, written by Anwar Ali, was born out of jamming sessions with Govind Menon, Midhun and Siddharth Menon of the music band, Thaikkudam Bridge.


While Siddharth crooned it, Govind has played the violin and Midhun has strummed the guitar. For the folk number, the lyrics were put together after taking inputs from local fishermen in Trivandrum. No electronic music is used in it, and Jassie Gift, who is quite familiar with the background, has sung it. The lullaby too will be put together in a similar fashion. The title track is performed by Vidwan band. It also has a rap portion with a colloquial, conversational touch; its visuals will also be unique. While the final craft and design of the film's music come in my name, there are creative contributions from the other artistes involved too.

Being selective I am humbled and happy when people acknowledge my voice as distinct and stirring. Having said that, I feel that being heard frequently might erode the audiences' likeability to it, considering its texture and nature. We have enough people in our music industry, who offer music in different genres. I believe in offering my voice and music to projects that are the right fit. Moreover, being a composer myself, I am also keen to use my rendition more for my own album than films.

Being on stage As a performer, my style of singing is interactive. My experience is that when you try your best to create a connection with the audience — especially during ghazal singing — they are receptive too; except in a few forums where the music was an extremely official and formal affair. I also don't list out songs to perform prior to the programme and like to be spontaneous.

Sufi poetry and album The wound is the place where light enters you, Rumi said. My upcoming album, KEF 1126 — a compilation of six songs comprising translated Sufi poetry sprinkled with rock — is inspired from those luminous words. The Malayalam translation of Sufi poetry existed, and all I did through my new album was tweak them slightly, to enhance the musicality. Often, Sufism and its thoughts have helped me acquire clarity of vision. What I attempt through the music album is to impart the same to our youngsters.

(Courtesy: Times of India)
http://timesofindia.indiatimes.com/entertainment/malayalam/music/My-voice-wont-sound-interesting-if-heard-often-Shahabaz-Aman/articleshow/37308095.cms

Songs, stories and Sufi



Shahabaz Aman melds Malayalam Sufi poetry and music with rock for his new album

The first words from Rumi that stuck in Shahabaz Aman’s mind were, “The wound is the place where light enters you.” Like dust grains in an oyster, the line harboured within him, slowly growing into a full-fledged exploration of Sufi music and poetry. The pearl born of this period is Shahabaz’s new album KEF 1126, a compilation of six songs comprising Sufi poems translated into Malayalam, interlaced with his stories and images, and set to music with a touch of rock.

Sufi poetry in Malayalam hasn’t had its due, says Shahabaz. “In Hindi, Urdu and English, it is widely translated and read, but while the works have reached Kerala, they aren’t ingrained in our collective conscious as elsewhere.” And that’s the bridge he hopes to cross by putting the poetry to music, through the unfamiliar genre he has fused together called ‘Malayalam Sufi rock’. “Kerala has a history of listening to new ideas through music. Even if we’re eating at a chayyakada, a radio will be playing music alongside,” he laughs.


The choice of rock music to tell these stories is driven by his desire to reach Kerala’s youth, Shahabaz says. “Sufi as a genre is steeped in worship and philosophy. Traditionally, audiences meet at a satsang filled with people familiar with these ideas and thoughts. You would hardly find youngsters there,” he says. Hence the decision to take the ideas from these locales and present it to youth in a language they understand. “Guitars, jazz drums and wind instruments are so well associated with the general music that youngsters listen to that I’m sure they’ll be drawn to the poetry when it’s presented this way,” he says.

And there’s much in Sufism that could inspire the youth, he believes. “There’s only so much change that the aged can accept. But if the youth accept and imbibe these ideas, our future could be different,” he says. But how well does rock music take to Malayalam Sufi poetry? That’s where Shahabaz has tweaked some of the translations and added his own anecdotes to create an amalgam that blends well when sung. The album title itself, KEF 1126, harks back to a story of his childhood, when he played football with his friends in his hometown Malappuram. The team always returned home, after wins or losses, in a jeep with this registration number. The number plate remains in his memory as a symbol of a time where play was all that mattered.

Times have since changed and Shahabaz finds a present-day world where children have no playgrounds to play at all. “In the absence of movement, today, there is stillness, and this album is about the thoughts that come to you in a time of stillness.” The six songs take the poems of Rumi, Darwish Mahmoud, Rabia Basri, among others, and link them to prevalent issues. For instance, an untitled song takes one of Rumi’s poems of the blessedness of the night and compares it to the violence and insecurity of urban nights. Another uses Rumi’s lines “When you plant a tree/every leaf that grows will tell you, what you sow will bear fruit” to contemplate the communal side of religion-- “our religious traditions have strong roots of peace and love, but why do the leaves we see today not reflect that?” he asks .

As much as Shahabaz hopes the album will inspire youth, he calls it an internal journey for himself too. “Thus far I’ve been known as a ghazal singer, a film music director and a playback singer. But this Malayalam Sufi rock side of me is a new beginning, a way for me to find more clarity and freedom both as a musician and a person.”



(Coutesy: THE HINDU)

Sunday, 15 September 2013

ആർദ്രമീ  രാവിൽ....

 Chat with Shahabaz- Part-1

Part-3
Part-4
Part-5
Part-6

Part-7

Wednesday, 5 June 2013

സുജീഷ് ഷഹബാസിനെ പകർത്തിയപ്പോൾ....

                                                                   വര: സുജീഷ് സുരേന്ദ്രൻ 



Thursday, 25 April 2013

Shahabaz Aman on Mathrubhumi KAPPA TV


ഷഹബാസ് അമൻ Mathrubhumi Kappa TV യുടെ  ' I Personally' എന്ന പരിപാടിയിൽ  തന്റെ സംഗീതം, സിനിമ, സൗഹൃദം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു...

                                                                           Part-01
 
 
Part -02
  
Part- 03
 
 

Friday, 5 April 2013

ഷഹബാസ് അമൻ മനസ്സ് തുറക്കുന്നു- ഏഷ്യാനെറ്റ്‌ ന്യൂസ്‌ 'ഓണ്‍ റെക്കോർഡിൽ' ടി എൻ ഗോപകുമാറുമായി ഇന്റർവ്യൂ


ഏഷ്യാനെറ്റ്‌ ന്യൂസ്‌ 'ഓണ്‍ റെക്കോർഡിൽ'  ടി എൻ ഗോപകുമാറുമായി ഷഹബാസ് അമൻ തന്റെ സംഗീത യാത്ര പങ്കുവെക്കുന്നു:

Part-1
Part-2
Part-3
Part-4 
 

Sunday, 31 March 2013

ഗസല്‍ നിലാവിലെ കോർണർ കിക്കുകൾ

 ഫുട്‌ബോളും സംഗീതവും പ്രണയമായ് നിറയുന്ന നാട്ടു നന്മകളുടെ പുസ്തകമാണ് ഷഹബാസ് അമന്റെ ഓം അല്ലാഹ്. വികാരഭരിതമായ ഒരു ഗസലിന്റെ മിന്നല്‍പ്പിണറായി അനുഭവിക്കാനാവുന്ന രചനകൾ‍.
ഫുട്‌ബോളിന്റെ ഇശലുകളിൽ ‍ പ്രണയവും ജീവിതവും തളിർ‍ത്തു നില്‍ക്കുന്ന ഒരപൂർവ ഗസലാണ് ഷഹബാസ് അമന്റെ ഓം അല്ലാഹ്. ഓർ‍മയും സംഗീതവും കാല്‍പ്പന്തും മലപ്പുറത്തിന്റെ നാട്ടുനന്മകളും വിരിയുന്ന പുതുമയാർ‍ന്ന ഒരു ''കിയാല്''. ഗസലുകളുടെ ലോകത്ത് മലയാളത്തിന്റെ മധുരനാദമുണർ‍ത്തുന്ന ഷഹബാസ് അമൻ‍ പലപ്പോഴായി എഴുതിയ ലേഖനങ്ങളുടെയും കുറിപ്പുകളുടെയും ചില ഗാനങ്ങളുടെയും സമാഹാരം. പ്രൊഫഷനൽ‍ എഴുത്തുകാരുടെ പതിവുമട്ടിലുള്ള എഴുത്തു വഴക്കങ്ങളൊന്നും പാലിക്കാതെ സ്വന്തമായും സ്വതന്ത്രമായും എഴുതുന്നതിന്റെ തനിമയും സുഖവും അനുഭവിക്കാനാകുന്നു എന്നതാണ് എടുത്തു പറയാനുള്ളത്. 'സ്വന്തം പാട്ട് ഒരിക്കലെങ്കിലും പാടൂ' എന്ന് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന ഗ്രന്ഥകാരൻ‍ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ സ്വന്തം ശബ്ദം കേൾ‍പ്പിക്കുന്നത് അനുഭവിച്ചറിയാം.  


കേരള മലയാളികൾ‍ക്ക് എളുപ്പത്തിൽ ‍ നല്‍കാവുന്ന ഒരു സ്ലോഗൻ ‍റെയ്ഞ്ചു കുറഞ്ഞ ഒരു ജനത എന്നാണെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട് പുസ്തകം. ഗോഡ്‌സ് ഓണ്‍ കണ്‍ട്രി എന്ന് പറയുകയും അധികാരികളെ ദൈവങ്ങളായി വിചാരം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. സിനിമാപ്പാട്ടിലൂടെ സംഗീതത്തെ, മതപണ്ഡിതനിലൂടെ ദിവ്യവെളിച്ചത്തെ, അറിയുന്ന ജനത. വെറും മദ്യത്തില്‍ 64 ലഹരികളെയും കുടിയിരുത്തുന്ന കേരള മലയാളി ചെറിയൊരങ്ങാടിയിൽ‍ വെറുതേ ചുറ്റിത്തിരിയുകയാണെന്ന് ഷഹബാസ് അമൻ‍ എഴുതുമ്പോൾ‍ അത് ഒരു പാട്ടുകാരന്റെ വെറും കാഴ്ചകളല്ല, ജീവിതത്തോട് ഒരു സവിശേഷ വീക്ഷണം പുലർ‍ത്തുന്ന പ്രതിഭയുടെ കാഴ്ചപ്പാടാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനാവും.  

ലേഖനമെഴുത്തിന്റെയോ അനുഭവമെഴുത്തിന്റെയോ ഒരു ചിട്ടകളും പാലിക്കുന്നില്ല ഈ പുസ്തകം. മലപ്പുറത്തിന്റെ നാട്ടുവർ‍ത്തമാനങ്ങളുണ്ട്, ലോകസംഗീതത്തിന്റെ മഹാനാദങ്ങളുടെ മുഴക്കമുണ്ട്, നെഞ്ചിൽ‍ മിടിക്കുന്ന ഫുട്‌ബോളിന്റെ താളമുണ്ട്, വിശപ്പിന്റെ നനഞ്ഞ നീറ്റലുണ്ട് ഈ പുസ്തകത്തിൽ‍. സിനിമയും സാഹിത്യവും സ്വാഭാവികമായിത്തന്നെ സംഭാഷണങ്ങളിലേക്കു കടന്നു വരുന്നു. ചില കുറിപ്പുകളിലാകട്ടെ, സൗഹൃദത്തിന്റെ കുളിരണിയിക്കുന്ന ചൂട് വാക്കുകളിൽ നിന്ന് പുകഞ്ഞുയരുന്നു. അനൗപചാരികതയും തുറന്ന മനോഭാവവുമാണ് ഈ കുറിപ്പുകളുടെയും നിരീക്ഷണങ്ങളുടെയും വലിയ സവിശേഷത. ഷഹബാസ് അമന്റെ സുപ്രസിദ്ധമായ സജ്‌നി എന്ന ഗസലും ഗാനത്തിന്റെ സ്‌ക്രിപ്റ്റും പൂർ‍ണമായി ഉൾ‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സംഗീതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഷഹബാസ് അമന്റെ കാഴ്ടപ്പാടുകള്‍ പലപാട് വിശദീകരിക്കുന്നു.

പാട്ടിനോടുള്ളതിനേക്കാൾ‍, മുളയിലേ പിടികൂടിയ ഒരഭിനിവേശമാണ് തനിക്കു ഫുട്‌ബോളിനോടുള്ളത് എന്ന് ഷഹബാസ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഈമാൻ‍ കാര്യങ്ങൾ‍ ഏഴെണ്ണമായിരുന്നെങ്കിൽ‍ അതിൽ‍ അവസാനത്തേത് ഫുട്‌ബോൾ‍ ആയിരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പാണെന്നു പറയുംവിധം അസ്ഥിക്കു പിടിച്ച ഫുട്‌ബോൾ‍ ലഹരി. അതേ സമയം തീവ്രമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയബോധ്യവും പുലർ‍ത്തുന്നുണ്ട് ലേഖനങ്ങൾ‍. ഗ്രാമത്തിൽ‍ ടിവി ഉണ്ടായിരുന്ന വളരെച്ചുരുക്കം വീടുകളിലൊന്നിൽ‍ പാതിരായ്ക്ക് നൂണ്ടുകയറി ലോകകപ്പ് കാണുന്നതിനെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്നതിനിടയിൽ‍ വിസ്മയം പോലെ ഒരുപമ കടന്നു വരുന്നത് ഇങ്ങനെ-''ഗ്രൗണ്ടിലെ പച്ചപ്പ് പ്രതിഭാരഹിതമായ യൂറോപ്യന്‍ വേഗത്താല്‍ ഞെരിഞ്ഞു. വെളുത്തു കറുത്ത തുകൽ‍പ്പന്താകട്ടെ, ബീഹാറിലെ ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ‍ നിന്ന് ഒളിച്ചോടിപ്പോയ കമിതാക്കളെപ്പോലെ നിരന്തരം ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു''! ലേഖകന്റെ രാഷ്ട്രീയബോധ്യങ്ങളിലേക്കു വെളിച്ചം തൂകുന്ന ഇത്തരം നിലപാടുകള്‍ ഓം അല്ലാഹിനെ ഒരർ‍ഥത്തിലെങ്കിലും പ്രതിരോധത്തിന്റെ പുസ്തകമാക്കുന്നുണ്ട്. കളിനിലങ്ങളും കളിക്കമ്പങ്ങളും തുലച്ചു കളഞ്ഞ് നമ്മൾ‍ പ്രായോഗികതയിലേക്കു കളംമാറ്റുമ്പോൾ‍ അരുന്ധതി റോയിയോ ഇറോം ശർ‍മിളയോ മേധാ പട്കറോ നമുക്ക് വലിയവരല്ലാതായിത്തീരുന്നു എന്ന് ഷഹബാസ് സങ്കടത്തോടെ രോഷം കൊള്ളുന്നു. 

 ടോർച്ചിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ‍ സ്വന്തം വീട്ടിലേക്കു പോകുന്നതു പോലെ എളുപ്പമല്ല, യേശുദാസിലൂടെ സംഗീതത്തെ കണ്ടെത്താൻ‍ ശ്രമിക്കുന്ന വിദ്യ എന്നു പറയുന്ന ഷഹബാസിന് മെഹദി ഹസ്സനും റൂമിയും ജോണ്‍ ലെനനും മൈക്കൾ‍ ജാക്‌സണും മാത്രമല്ല, മറഡോണയും ചെഗുവേരയും ഹിഗ്വിറ്റയും ബഷീറും ഒക്കെ ഹൃദയത്തിലിടമുള്ളവരാണ്. ഫുട്‌ബോളിനോടുള്ള ആത്മാർ‍ഥതയും സംഗീതത്തോടുള്ള പ്രണയവും മലപ്പുറത്തിന്റെ നാട്ടുനന്മകൾ‍‍ നിറഞ്ഞ ജീവിതത്തിന്റെ ഹൃദ്യസ്മരണകളും നിറഞ്ഞ ഈ പുസ്തകം മറ്റെന്തിനെക്കാളും അതിന്റെ തനിമ കൊണ്ടാണ്, ഒറിജിനാലിറ്റി കൊണ്ടാണ് നമ്മെ കീഴടക്കുന്നത്. ഹാർ‍മോണിയത്തിന്റെ കാറ്റുപാളികൾ‍‍ വകഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ‍ വെളിച്ചത്തെ മുറിച്ചു കടക്കുന്നു എന്നെഴുതുന്നതിന്റെ ദ്യുതി, വികാരഭരിതമായ ഒരു ഗസലിന്റെ മിന്നല്‍പ്പിണറായി അനുഭവിക്കാനാകുന്ന രചനകൾ‍.   


(കടപ്പാട് : ബിജു സി.പി - മാതൃഭൂമി )


'ഓം അല്ലാഹ്' വാങ്ങാം

Monday, 3 December 2012

'ഓം അല്ലാഹ്' - ഷഹബാസ് അമന്റെ ആദ്യപുസ്തകം മാതൃഭൂമി ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു



ഗസല്‍ ഗായകനും സംഗീത സംവിധായകനും കോളമിസ്റ്റുമായ ഷഹബാസ് അമന്റെ  ആദ്യപുസ്തകം
'ഓം അല്ലാഹ്' -  ഡിസംബര്‍ 9 -നു മാതൃഭൂമി ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു. പന്തും പാട്ടും നേര്‍ച്ചയും
വിളക്കും മാത്രമല്ല, മെഹ്ദി ഹസ്സനും മറഡോണയും റൂമിയും നുസ്റത്തും ജോണ് ലെനനും യേശുദാസും മൈക്കിള്‍ ജാക്സനും ചെഗുവേരയും ലൂയി ബുനുവലും നാടോടിക്കാറ്റും സ്പെയ്നും
മഞ്ജു വാര്യരും മലപ്പുറവും ഹാര്മോ‍ണിയത്തിന്റെ കട്ടകള്‍ക്കിടയിലെന്നപോലെ കലരുന്നുണ്ട് ഈ പുസ്തകത്തില്‍. അതിനാല്‍ അപരിചിതമായ വായനയ്ക്ക് എല്ലാ നിലയിലും നമ്മള്‍ നിര്‍ബന്ധിതമായി തീരുന്നു.


ഓം അല്ലാഹ്
ഗ്രന്ഥകര്‍ത്താവ്‌:  ഷഹബാസ് അമന്‍
പ്രസിദ്ധീകരണം: മാതൃഭൂമി ബുക്സ്
മുഖവില: 125 രൂ.
പ്രസാധനം: ഡിസംബര്‍ 9, 2012

Thursday, 11 October 2012

Sublime beats

SOUL SONG Tabla player Roshan Haris says he plays what he feels at a moment Photo: S. Ramesh Kurup
SOUL SONG Tabla player Roshan Haris says he plays what he feels at a moment  (Photo: S. Ramesh Kurup)
 
Under the sparkling afternoon sun, Koothuparamba in Kannur is sedate. But it can tell riveting stories of rhythm and song, some generations old. One such story of impeccable talent and legacy is Roshan Haris. For devotees of Hindustani music and ghazals in Kerala, Roshan is instant recall. His tabla has been the rhythm to which Ramesh Narayanan, Umbayee, Shahabaz Aman, Gayathri and Manjari often sang. An accompanist whose rhythm and beats cushioned, soothed and spurred singers and listeners alike.
Music is the glint of hope in Roshan’s quarters. His father Haris is the respected tabla guru whose students across north Kerala have kept an unyielding grip over the tabla competitions at youth festivals. Roshan won the top prize for tabla at the State Youth Festivals thrice in a row in the early nineties.
“I got the sense of rhythm from my father and music from my mother,” says Roshan. “Everyone in my mother’s family, the roots of which are in Hyderabad, sings. They trace it back to generations.”
 
Moments of truth
Roshan finds his music in the fleeting moments of truth rather than in hours of rigour. “I play what I feel,” he says. Apart from the few years when his father insisted that he learn the tabla diligently, Roshan has allowed his soulful dialogues with his instrument to lead the way. If an artiste’s rise is marked by acknowledgements of his talent and a packed work calendar, Roshan is finding his way there.
“Yesterday, my niece Shazna Parveen, who won the first prize for ghazal at the recent youth festival, and I were felicitated in our home town. Tomorrow, I am accompanying Umbayeekka at a concert in Thriprayar,” says Roshan.
Music is life at the Roshan household and he just imbibes it. “To know about ghazals or Mehdi Hassan one needs to go to the coast. A rare intensity marks the lives of people who live by the sea. Go to places like Ponnani and Valapattanam and you will know the zest for ghazals. Not that they have learnt it, but they have heard it and it has stayed with them,” he says.
 
Playing instruments
Though professionally he sticks to the tabla, Roshan plays the sitar and harmonium too. He remembers, “A long while ago, abba sent me to buy a harmonium. I saw a sitar and was intrigued by it. Instead of the harmonium I came home with the sitar. Abba asked me, ‘What will you do with the sitar unless you learn to play it?’ He even made arrangements for me to learn it. But then I thought it would mean regimented learning and decided against it. Five days after buying it, I started playing it though initially I didn’t know how to even place the mezrab.”
Roshan says he at times regrets not studying under maestros in his later years, but on the other hand he loves the freedom of being by himself. In the absence of a strict teacher, his music is nourished by the singers he works with. With Umbayee, Shahabaz and Ramesh Narayanan, Roshan shares a bond beyond music.
Ramesh Narayanan, he says, came from the same neighbourhood, his strong Carnatic training layered with the Hindustani influences prevalent in the region. “In the initial years, I have played with him many times,” says Roshan.
He has a longer association with Umbayee. “He was my father’s friend,” says Roshan. “My father’s obsession with the tabla took him to Bombay. He struggled, slept on the footpaths and imbibed it from the ustads. Mind you, it was not music lessons like it is today. The ustads in state of bliss would say something. Those like my abba would scribble it down on cigarette packets. His music was gathered that way.”
When the veteran ghazal singer heard Roshan’s surname, he was sure it was his old friend’s son. He came to Koothuparamba looking for Roshan.
“I got a call and brought him home. We played music the whole day and when abba came in the evening, he didn’t recognise Umbayeekka. So he sang a song and abba instantly knew who he was,” recollects Roshan.
Roshan has accompanied Umbayee to many countries, especially in the Gulf. So too with Shahabaz, who became family when he came for the mehfil, a routine at his niece’s birthday.
 
His dharma
The man who is the backbone of many concerts says, “To accompany is my dharma.” Concerts, he knows, are hinged on a delicate balance. They touch highs, often when Shahabaz handles Baburaj’s compositions or when Umbayee sings melodies. On occasions when the singers just don’t match up, Roshan says, “I leave it to God.”
Roshan is often advised to play solo, and he knows his father would like to see him dedicated wholeheartedly to the tabla.
“I am thinking of doing an album,” he says. He has recorded for albums and has been asked to record more, but he says, “Then I will have to move to Kochi. Here, I am just the boy who grew up here.”
 

Wednesday, 10 October 2012

റേയ്ഞ്ച് കുറഞ്ഞ ഒരു ജനത / ഷഹബാസ് അമന്‍


റേയ്ഞ്ച് കുറഞ്ഞ ഒരു ജനത -കേരള മലയാളികള്‍ക്ക് എളുപ്പത്തില്‍ നല്കാവുന്ന ഒരു സ്ലോഗന്‍ ആണ് അത്. ഗോഡ്‌സ് ഓണ്‍ കണ്‍ട്രി എന്ന് പറയുകയും ഗന്ധര്‍വനെ ദൈവങ്ങളായി വിചാരണ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ജനത. സിനിമാപാട്ടിലൂടെ സംഗീതത്തെ അറിയാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനത. സിനിമാ നടനിലൂടെ നാട്യത്തെ അറിയാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനത. രാഷ്ട്രീയക്കാരനിലൂടെ രാഷ്ട്രമീമാംസയുടെ ദര്‍ശനത്തെ അറിയാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട ജനത. കേവലമൊരു മതപണ്ഡിതനിലോ ഒരു സന്യാസയിയിലോ ദൈവപ്രകാശത്തെ കുടിയിരുത്താന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനത. കേവലം മദ്യത്തില്‍ 64 കലകളേയും കുടിയൊഴിപ്പിക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനത. അന്തസുറ്റ വസ്ത്രധാരണത്തില്‍ ആഭിജാത്യത്തെ കുടിയിരുത്താന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനത. ആനുകാലികങ്ങളില്‍ സരസ്വതീദര്‍ശനം കാത്ത് കഴിയുന്ന ഒരു ജനത. അതുകൊണ്ടാണ് ഇവിടുത്തെ ഒരു സാധാരണ ഒരു പെണ്‍ ഗായികയ്ക്ക് എസ്.ജാനകി വലിയൊരു ഗായിക ആകുമ്പോള്‍ എസ്.ജാനകിയ്ക്ക് ലതാജി വലിയൊരു ഗായികയാവുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ് ഇവിടുത്തെ ഒരു സാധാരണ ആണ്‍ ഗായകന് യേശുദാസ് വലിയൊരു മിത്താകുമ്പോള്‍ യേശുദാസിന് റഫി അതിലും വലിയൊരു ബിംബമാകുന്നത്. നൈലിനേക്കാളും നിള വലുതെന്ന് നമ്മള്‍ കരുതുകയും അത് ആപ്തവചനവും അത് മനസ്സിന്റെ വലുപ്പമായി നമ്മള്‍ കാണുകയും അതേ സമയം നമ്മള്‍ മണലെടുത്ത് പോയി സ്വയം വറ്റിക്കുന്ന സ്വയം നിര്‍ജ്ജലീകരിക്കുന്ന സ്വയം നിര്‍ജ്ജ്വലിക്കുന്ന ഒരു ജനതയായിത്തീരുന്നതും. ചെറിയൊരു അങ്ങാടിയില്‍ മുട്ടിത്തിരിയുന്നത് ദര്‍ശനത്തിന്റെ വലിയ ആഴമായി നിദര്‍ശിക്കുന്ന നമ്മള്‍ക്ക് ചെറിയ കൂടിയിരിക്കല്‍ വലിയൊരു സാധുതയായി തോന്നും. ലോകം മുഴുവന്‍ ലതാജിയെ വാഴ്ത്തുമ്പോള്‍ ലതാജി പറയുന്നത് മെഹ്ദി ഹസന്‍ പാടുമ്പോള്‍ ദൈവം പാടുന്നു എന്നാണ്.

വിഭജനത്തില്‍ താജ് രണ്ട് കഷണമാക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന പോലെ മൂളിക്കഴിയുന്ന കാല്‍പ്പോടിന്‍ യുഗ്മമാണ് മെഹ്ദിഹസനും ലതയും. ഏറ്റവും വലിയ യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളില്‍ ഒന്നുമാണ് അത്. നയ്യാല നൂര്‍ പാടുന്നതിനേക്കാളും വേദന ചിത്രയുടെ പാട്ടില്‍ കേരളീയര്‍ കാണുന്നത് വിഭജനത്തിന്റെ വേദന ഹൃദയത്തിലേക്ക് ഏറ്റ് വാങ്ങാത്തത് കൊണ്ടാണ്. സാദത്ത് ഹസ്സന്‍ മെന്തേള്‍ വിഭജനം താങ്ങാനാവാതെ നീറി ജീവിച്ച് അതേ വര്‍ഷത്തില്‍ മരിച്ചയാളാണ് എന്നത് ഇന്ന് നമുക്ക് കോമഡിയായി മാറുന്നത് അതേ വേദനയുടെ കുറവ് കൊണ്ടും ആഴക്കമ്പി കൊണ്ടുമാണ്. ഇത്രയും കാര്യങ്ങള്‍ പറയാന്‍ ലതാജി ഒരു നിദാനമായത് എന്നെ സംബന്ധിച്ച് അവര്‍ സാര്‍വ്വ ലൗകീകാലൗകീകമായ ഒരു ചിഹ്നമായത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്.
എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വരാമെങ്കില്‍ ഞാന്‍ മുത്ത് പോലെ നോക്കിക്കൊള്ളാം ,മെഹ്ദി എനിക്ക് ജ്യേഷ്ഠസഹോദരനുമാണ് എന്ന് ലതാജി ആവര്‍ത്തിച്ച് പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞു. ജലത്തില്‍ പ്രതിബിംബിക്കാത്ത ചന്ദ്രക്കല പോലെ ആ ശബ്ദം അലയുന്നു. നാം അവരുടെ പാട്ട് മാത്രം കേള്‍ക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.

(മാതൃഭൂമി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ‘ലതാ മങ്കേഷ്‌കര്‍: സംഗീതവും ജീവിതവും ‘ എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രകാശനവേളയില്‍ ഷഹബാസ് അമന്‍ സംസാരിച്ചതിന്റെ പൂര്‍ണ്ണരൂപം )

(കടപ്പാട്: ശ്രീ ലിജീഷ് കുമാര്‍, ബൂലോകം ഓണ്‍ലൈന്‍ )

Sunday, 19 August 2012

Soul Song

TUNED TO TOUCH THE HEART: Musician Shahabaz Aman Photo: S. Ramesh Kurup-THE HINDU
 Musician Shahabaz Aman is thankful for life’s kindness for it has given his music a healing touch. P. Anima talks to the music director of Indian Rupee and Spirit
Music doesn’t assert itself vehemently in this house. Instead, there are subtle signs — a book on Michael Jackson and another on Beyonce among others neatly piled on the shelf. An effervescent painting of flowers, dew and love by the relatively unknown Babitha Anek is a flourish on the wall. Little red seeds collected in bowls add colour to Shahabaz Aman’s home. It is like his music — simple, heartfelt, subtle, clear, uncluttered.
Shahabaz doesn’t know when his music began. Yet it speaks for itself. ‘Mazhakondu mathram’ from Spirit and ‘Ee puzhayam’ from Indian Rupee are merely poetic examples. He performed fleetingly as a singer with ‘Chanthu kudanju’ (Chanthupottu) and ‘Ishtamalle’ (Chocolate). But he bares his soul in his live concerts with ghazals and melodies and in his albums - Sajini, Alakalkku, Neeyum Nilavum, June Mazhayil, The Soul of Anamika in Black and White.
In his film music Shahabaz often lets the lyrics soar, accompanied by, at times, a sole guitar or violin. Each word is caressed and pampered. His ears are tuned to pick up the slightest nuances, says Shahabaz. Growing up in Malappuram, steeped in religious education, his early life charted a different path. “After class seven, I went to Arabic college where boys and girls were separated by partitions. We could hear their voices, yet never see them.” Shahabaz remembers learning to sift voices from the clutter. “Those are strong memories,” he says.
Art all around
The young boy grew up being a muezzin, painting pictures, playing football and singing all along. “I cannot look back without being philosophical. In one way everything around was art. In Malappuram football is an art for us. There were painting, acting and childhood games. The games we played were also art, we created and played them. Children today get readymade games, they just have to play it. In terms of music there was oth (holy verses) and musical nights especially on wedding eve. That way there was art all around. But if you look at tradition, a scientific reason for me being a musician, there is none,” says Shahabaz.
His music springs forth from memories, angst and emotions, a spiritual experience that comes from within. “There are still empty spots within me where a well can be dug, a house made. I have not been trampled upon much. I am not a busy man.”
If his music is soft, melodious and soothing, Shahabaz attributes it to the kindness he received. “In my life whenever there have been circumstances for anger and tension, I have eased through. There have not been harsh words or threats. There has been kindness in the air,” says Shahabaz.
The trigger
The spark that lit his art has been love or the pain of it, for Anamika, now his wife. “That first triggered a series of 29 paintings which was exhibited.” It also percolated into music with the album The Soul of Anamika in Black and White.
Shahabaz began his concerts in 2000 and cherishes them still. “At a concert, unlike a film, a song is not a two- to three-minute item which is an accompaniment to something larger. In a film, people don’t come to hear the three-minute song. But in a concert they come wholeheartedly to hear music for a couple of hours. And it is spontaneous, unlike an album where a particular emotion has been gathered and presented. So I keep my albums, films and concerts separate,” he says.
He has consciously stayed away from playback singing despite thumping success. His dream-like whisper of a voice is not meant to be larger than life, he says. “Even a small sound gets magnified in films. My voice when enhanced loses its clarity. It is not a voice that can boom in a cinema hall.”
His music has also been about partnerships, with singer Gayathri for albums and as a music director for Ranjith’s films. Shahabaz links the success of an association to the similarity of thought the artistes share. “With Ranjith it is a friendship that extends beyond a creative exercise.” Shahabaz is now working on the music for Ranjith’s latest project. “Till now I have never been in a project in which I don’t want to be. I have been in those where I could do my own music. But I cannot say it is my signature, for it may not come tomorrow.”
Music and literature
In his albums, Shahabaz has composed songs from the poems of well-known poets, including Satchidanandan, Rosemary and Kamala Das. But he says it is a “strain” to blend the two. “To give poetry the skin of music is not easy, for poems are not primarily written to be songs. The character of music and literature are different. The two have to blend well to make good songs. For them to blend perfectly, a discourse should be on between music and literature, for the two to reach a point where they will become one, egoless.”
Shahabaz is now working on a book, Om Allah, a blend of memoirs and thoughts.

[Courtesy: THE HINDU, Chat with P. Anima, The Hindu Daily]

Monday, 23 July 2012

Shahabaz Aman – Playback to play front


Showing off their multiple skills have become a trend in Malayalam film industry. Now this time Shahabaz Aman, renowned Ghazal singer and music composer, who had enthralled us with his melodies, such as ‘Ee puzhayum, sandhyakalum…’ from ‘Indian Rupee’ and ‘Mazha Kondu Maathram…’ from ‘Spirit’ would be seen on screen. He will make a special appearance in the film ‘Bhoomiyude Avakashikal’ that is being directed by T V Chandran. Earlier composer M Jayachandran had made an appearance in the promotional trailer of Kamal’s ‘Perumazhakalam’. Shahabaz Aman also had appeared in a singing scene with Mohanlal in the film 'Pakalnakshathrangal' for the song 'pakaruka nee..' penned by Ranjit, composed by Shahabaz and sung by Hariharan.

Shahabaz has for a long time, remained a favourite with the music lovers in the state, with several of his ghazals turning out to be extremely popular. However, he shot to greater public fame, when he composed the music for Ranjith films like ‘Indian Rupee’ and ‘Spirit’. Muisc has worked out for him, lets wait and watch whether acting skills will do the same magic or not.

Sunday, 22 July 2012

Ranjit-Shahabaz combination strikes again through 'Spirit'

Along with director Ranjith, Music director Shahabaz Aman needs to be equally appreciated. The music had a style of evergreen songs of Malayalam movies. His work for the movie was absolutely intelligent and was what the director and the script writer of the movie was expecting to express.


The story says that the songs were composed by an amateur by passionate musician (Meera-played by Kaniha). The style of the music was exactly truthful to this aspect. It was absolutely like an amateur and hobby music director could have done it, i.e, what was really told in the story.

If it was done by a professional music director, it would seem like it was done to be made a super hit and not with love to do it. But here it is in the same style as what Ranjith was trying to tell. A set of wonderful songs was what ‘Spirit’ gave the malayalees, thanks to Shahabaz Aman. Lyrics by Rafiq Ahamed and Mathrubhumi Music-Sathyam Audios are jointly releasing the music.



Track list:
1. "Aattumanal"  Mohanlal

2. "Ee Chillayil Ninnu"  K. J. Yesudas

3. "Maranamethunna Nerathu" Unni Menon

4. "Mazhakondu Mathram" Vijay Yesudas

5. "Mazhakondu Mathram" Gayathri

Thursday, 14 June 2012

തേരീ മെഹ്ഫില്‍ മേം ലേകിന്‍ ഹം ന ഹോന്ഗെ....


 
രാജസ്ഥാന്റെ ശേഖാവതി ഭാഗത്തുള്ള ജുന്‍ചുനു ജില്ലയില്‍ ലൂണ എന്ന ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്നും സംഗീതത്തിന്റെ ആ മഹാഭേരി ആര്‍ത്തലച്ചു വന്ന് 84 വര്‍ഷങ്ങള്‍ പിന്നിട്ട് ഇന്ന് ആ നാദം എന്നെന്നേക്കുമായി നിലച്ചു പോയിരിക്കുന്നു. വിഭജനത്തിന്റെ മുറിവ് പടരുന്നതിന് മുമ്പേ പാകിസ്ഥാനിലെ ലാഹോറിലേക്ക് കുടിയേറിപ്പോയതിലൂടെ ഇന്ത്യക്ക് സ്വന്തമായിട്ടും സ്വന്തമെന്നു വിളിക്കാന്‍ കഴിയാതെ പോയെങ്കിലും ഗസലിന്റെ മധുരോധാരമായ മാന്ത്രിക വീചികളിലൂടെ അതിര്‍ത്തികളെ തന്നെ മായിച്ചു കളഞ്ഞ ആ മഹാവിസ്മയം ഏറെ നാളായി കറാച്ചിയിലെ ആശുപത്രില്‍ ജനലക്ഷങ്ങളെ പ്രണയാര്‍ദ്രമാക്കിയ ആ മധുരശബ്ദം പോലും നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു ജീവിതത്തിനും മരണത്തിനുമിടയിലെ നേര്‍ത്ത നൂല്പാലത്തില്‍ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും വരുന്ന ഓര്‍മയുമായി കിടക്കുകയായിരുന്നു , കഴിഞ്ഞ ഒരു പതിറ്റാണ്ടോളം ഒരു വരി പോലും പാടാന്‍ ആകാതെ.


ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ കൌമാരം വര്‍ക് ഷോപ്പിലെ കനത്ത യന്ത്രങ്ങളോട് മല്ലിട്ട് പിന്നിട്ട അയാള്‍ ആ പരുത്ത വിരലുകള്‍ പഴക്കം ചെന്നൊരു ഹാര്‍മോണിയത്തില്‍ ഓടിച്ച് പട്ടിന്റെ നൈര്‍‍മല്യമുള്ള ശബ്ദത്തില്‍ പാടിയപ്പോള്‍ അത് കാലവും ദേശവും കടന്നു അറ്റമില്ലാത്ത പ്രണയതീരങ്ങളെ തഴുകിയുണര്‍ത്തിയും ഉറക്കിയും ഒരു കുളിര്‍തെന്നലായി പടര്‍ന്നു. ഒരിക്കല്‍ മെഹ്ഫിലിനായി വേദിയിലേക്ക് തന്റെ ഹാര്‍മോണിയം കൊണ്ട് പോകുമ്പോള്‍ താഴെ വീണു തകര്‍ന്നു. മിനിട്ടുകള്‍ക്കകം അതെടുത്തു റിപ്പയര്‍ ചെയ്തു പഴയ രീതിയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിപ്പിച്ചു കാണിച്ച അദ്ധേഹത്തെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്ന ആരാധകരോടദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: " ആശ്ച്ചര്യപ്പെടേണ്ടതില്ല,ഒരു കാലത്ത് ഓട്ടോ മെക്കാനിക്ക് ആയിരുന്ന ഞാന്‍ എത്രയോ ട്രാക്ടര്‍ യന്ത്രങ്ങള്‍ കൂട്ടിയോജിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, അത് നോക്കുമ്പോള്‍ ഇതെനിക്കൊരു കുട്ടിക്കളി മാത്രം".


തൊള്ളായിരത്തി അറുപതുകള്‍ ഇന്ത്യന്‍ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തില്‍ റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണത്തിന്റെ സുവര്‍ണ കാലഘട്ടമായി വിലയിരുത്താം. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ പേര്‍ഷ്യയില്‍ നിന്നും ഇന്ത്യയിലേക്ക്‌ വന്ന മുസ്ലിം ഭരണാധികരികളിലൂടെ നമ്മള്‍ക്ക് സമ്മാനമായി കിട്ടിയ ഗസല്‍ എന്ന മാന്ത്രിക സംഗീതരൂപം അറുപതുകളില്‍ റേഡിയോകളിലൂടെ ജനകീയമായി അര നൂറ്റാണ്ടിലേറെ പിന്നിട്ടിട്ടും ഇന്നും പരകോടികളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടതായി നിലനില്‍ക്കുന്നു എന്നത് തന്നെ അതിന്റെ മാധുര്യത്തിനു തെളിവാണ്.


പതിനെട്ടു- പത്തൊമ്പത് നൂറ്റാണ്ടിലായിരുന്നു ഉറുദു സാഹിത്യത്തിന്റെ ഹര്ഷകാലം. സൌദയുടെയും മീര്‍ താഖി മീറിന്റെയും സൌഖിന്റെയും മിര്‍സ ഗാലിബിന്റെയും തൂലിക തുമ്പിലൂടെ ഉതിര്‍ന്നു വീണ മനോഹരമായ കവിതകള്‍ മെഹ്ദി ഹസന്റെ ശബ്ദ സൌകുമാര്യത്തിലൂടെ ഗസലുകളായി അന്തരീക്ഷത്തില്‍ അലയടിച്ചപ്പോള്‍ ജനസഹസ്രങ്ങള്‍ റേഡിയോകള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ കാത്തുകെട്ടിക്കിടന്ന ഒരു കാലമുണ്ടായി. ഉസ്താദ് മൌസുദ്ധീന്‍ ഖാനും ഗൌഹര്‍ ജാനും ബര്ഖത് അലി ഖാനും മുഖ്താര്‍ ബീഗവും ബീഗം അഖ്തറും പാകി വെച്ച മണ്ണില്‍ പുതിയ പുതിയ കൊട്ടാരങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തു മെഹ്ദി സാബ്.


1927 -ല്‍ രാജസ്ഥാനിലെ ലുണ ഗ്രാമത്തില്‍ ഒരു പാരമ്പര്യ സംഗീത കുടുംബത്തില്‍ ജനിച്ച മെഹ്ദി ഹസന്‍ പരമ്പരാഗത ദ്രുപത് സംഗീതജ്ഞരായ പിതാവ് ഉസ്താദ് അസീം ഖാന്റെയും അമ്മാവന്‍ ഉസ്താദ് ഇസ്മായില്‍ ഖാന്റെയും ശിക്ഷണത്തില്‍ സംഗീതത്തിന്റെ ബാല പാഠങ്ങള്‍ അഭ്യസിച്ചു തുടങ്ങി.


വിഭജന ശേഷം കറാച്ചിയിലേക്ക് കുടിയേറിയ അദ്ദേഹം സൈക്കിള്‍ഷോപ്പിലും കാര്‍ വര്‍ക്ക് ഷോപ്പിലും ട്രാക്ടര്‍ വര്‍ക്ക്‌ഷോപ്പിലുമൊക്കെ മെക്കാനിക്ക് ആയി ജീവിതം പയറ്റി തുടങ്ങുമ്പോഴും ഉള്ളിലുള്ള സംഗീതത്തെ തേച്ചു മിനുക്കുന്നതിലും അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചു. 1952 - ല്‍ പാക്കിസ്ഥാന്‍ റേഡിയോയില്‍ പാടാന്‍ അവസരം കിട്ടിയതോടെയാണ് ഈ സുവര്‍ണ്ണ നാദം ആളുകള്‍ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത്. കനത്ത ശബ്ദത്തില്‍ ഉച്ചസ്ഥായി ആലാപനം സംഗീതലോകത്ത്‌ പിന്തുടര്‍ന്ന് വന്നിരുന്ന ആ കാലത്ത് പട്ടിന്റെ നൈര്‍മല്യമുള്ള ഈ ശബ്ദം ഒരു അത്ഭുതമായി ആസ്വാദകര്‍ ഏറ്റെടുത്തു. ശബ്ദത്തിന്റെ ഈ സൌകുമാര്യത തുടക്കത്തില്‍ സിനിമാ സംഗീത രംഗത്തില്‍ നിന്നും അദ്ധേഹത്തെ മാറ്റി നിര്‍ത്താനുള്ള

ഒരു കാരണമായിരുന്നു എന്നത് ഇന്നാലോചിക്കുമ്പോള്‍ അത്ഭുതമായി തോന്നാം. അന്ന് പരുക്കന്‍ നായകന്മാര്‍ക്ക് യോജിച്ച കനത്ത ശബ്ദമായിരുന്നു സിനിമാക്കാര്‍ക്ക്‌ പഥ്യം. കാലം കടന്നു പോയതോടെ മെഹ്ദിയുടെ നനുത്ത മാന്ത്രികശബ്ദം സിനിമാഗാന രംഗത്തും അനിവാര്യമായി മാറി . അങ്ങനെയാണ് പാക് വാനമ്പാടി നൂര്‍ജഹാനുമായി ചേര്‍ന്നുള്ള ഹിറ്റുകളുടെ ഒരു പരമ്പര തന്നെ ഇന്ത്യ പാക് ചലച്ചിത്രഗാന രംഗത്ത് പിറവി കൊള്ളുന്നത്‌.


തുമരി ശൈലിയില്‍ ചില രാഗങ്ങളില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്നിരുന്ന ഗസലിന്റെ സാധ്യതകളെ തുംരിയും ഖയാലും ദ്രുപതും കജ്രിയും ദാദ്രയും എല്ലാം സന്നിവേശിപ്പിച്ചു ആസ്വാദ്യതയുടെ അനന്തവിഹായസ്സിലേക്ക് പറത്തി വിട്ടു ഈ മാന്ത്രികന്‍. ബെഹലവാ, മുര്ഖീ, താന്‍, സംസമാ തുടങ്ങിയ രാഗസങ്കേതങ്ങളോടൊപ്പം ജന്മദേശത്തു നിന്നും പകര്‍ന്നു കിട്ടിയ രാജസ്ഥാനി ഫോല്‍ക്കിന്റെ രസക്കൂട്ടുകള്‍ കൂടി ചേര്‍ത്ത്

ഗസല്‍ ശാഖയെ ജനകീയമാക്കുന്നതില്‍ അദ്ദേഹം മുന്നില്‍ നടന്നു. ഉറുദു പദങ്ങളുടെ ഉച്ചാരണവും പ്രയോഗവും ഇത്ര കൃത്യതയോടെ പാട്ടുകളില്‍ പകര്‍ന്ന മറ്റൊരു ഗസല്‍ ഗായകനുണ്ടാവില്ല. 1960 മുതല്‍ 1980 വരെയുള്ള ഇരുപതു വര്‍ഷങ്ങളില്‍ ഇന്‍ഡോ - പാക് സിനിമാ സംഗീത ചരിത്രത്തില്‍ മെഹ്ദിസാബ്‌ പാടി റെക്കോര്‍ഡ്‌ ചെയ്ത ഓരോ ഗസലും കാലം അടയാളപ്പെടുത്തിയ ക്ലാസ്സിക്കുകളാണ്.


പ്യാര്‍ ഭരെ ദോ ശര്മീളെ...., രഞ്ജിഷ് ഹി സഹീ..., ദുനിയാ കിസീ കെ പ്യാര്‍ മേം...., മൊഹബ്ബത് കര്നെ വാലേ....യൂ സിന്ദഗീ കീ രാഹ് മേം...., ബാത് കര്നെ മുജ്ഹെ മുഷ്കില്‍..., അബ്കെ ഹം ബിച്ചടെ...., ഇക് സിതം ഓര്‍ മേരി ജാന്‍..., രഫ്താ രഫ്താ...., ഗുലോം മേം രംഗ് ഭരെ...., ഷോലാ ഥാ...., ബീതെ ഹുവെ കുച്ച് ദിന്‍..., ദര്‍ദ് യുന്‍ ദില്‍സേ ലഗാ..., ഹംകോ ഗം നഹീ ഥാ..., മുജ്ഹ്കോ ആവാസ് ദോ...., തന്ഹാ ഥീ ഓര്‍ ഹമേശാ..., യെ ഝുകീ ഝുകീ നിഗാഹെ....., യാരോ കിസി കി ഖാതില്‍ സെ....
അങ്ങനെയങ്ങനെ പ്രണയവും വിരഹവും ഭക്തിയും ലഹരിയും നിറക്കുന്ന അനേകായിരം ഗസലുകള്‍ നമുക്കായി ബാക്കി വെച്ച് ജനപ്രിയ ഗസലുകളുടെ ഷെഹന്‍ഷ പടിയിറങ്ങിയിരിക്കുന്നു, തന്റെ സതിരുകള്‍ ഉപേക്ഷിച്ച്, ആസ്വാദകരെ കണ്ണീരണിയിച്ച്, നാദങ്ങളുടെ കുളിര്‍മഴ പെയ്യാത്ത ലോകത്തേക്ക്...

ആ നാദ വിസ്മയത്തിന് മുന്നില്‍ ഒരു പിടി ഗസല്‍ പൂക്കള്‍.........
 
(കടപ്പാട്: www.ottamyna.blogspot.com  ബ്ലോഗ്‌: ഒറ്റമൈന)

Monday, 11 June 2012

എന്താണ് ഗസല്‍?

(കടപ്പാട്: 'ബൂലോകം ഓണ്‍ലൈന്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ശ്രീ അജീഷിന്റെ  'എന്താണ് ഗസല്‍' എന്ന ലേഖനം ആണിത്.)

  മലയാള ഗാനാസ്വാദക ലോകത്ത് ഇന്ന് ഗസല്‍ എന്ന പദം സുപരിചിതമാണ്. മലയാളത്തില്‍ ഗസലുകള്‍ എന്ന പേരില്‍ ഗാനങ്ങളുണ്ടാകുന്നു പ്രണയം പശ്ചാത്തലമായി വരുന്ന ഗാനങ്ങളെയെല്ലാം ഗസല്‍ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ എന്താണ് ഗസല്‍? മറ്റു ഗാനങ്ങളില്‍ നിന്നും കവിതയില്‍ നിന്നും അതിന്റെ വ്യത്യാസമെന്താണ്?

ഗസല്‍ ഒന്നിലധികം ഈരടികളുടെ (ഷേര്‍) ഒരു സമാഹാരമാണ്. ഈ ഈരടികള്‍ ഓരോന്നും സ്വതന്ത്രമായ ആശയങ്ങള്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നതാകാം അല്ലെങ്കില്‍ ഒരേ ആശയം പങ്കുവെക്കുന്നതാകാം. ഒരു ഗസലിലെ ഈരടികളിലോരോന്നിലും ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന പദങ്ങളുടെ എണ്ണം ഏകദേശം തുല്യമായിരിക്കണം. മറ്റൊരു വിധത്തില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു ഗസലിലെ എല്ലാ വരികളുടെ നീളം തുല്യ അളവിലായിരിക്കണം.ഇതിനെ ബെഹെര്‍ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു .

ഗസലിന്റെ രൂപഘടന

റാദിഫ് & മത് ലാ
എല്ലാ ഈരടികളുടെയും രണ്ടാമത്തെ വരി അവസാനിക്കുന്നത് ഒരേ വാക്കിലായിരിക്കണം. ഇതിനെ റാദിഫ് എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
എന്നാല്‍ ഗസലിന്റെ ആദ്യ ഈരടിയിലെ രണ്ടു വരികളിലും റാദിഫ് ഉണ്ടാകണം. ഇതിനെ മത് ലാ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. അതായതു ആദ്യ ഈരടിയിലെ രണ്ടു വരികളും ഒരേ വാക്കില്‍ അവസാനിക്കുകയും അതെ വാക്ക് മറ്റു ഈരടികളുടെ രണ്ടാമത്തെ വരിയില്‍ അവസാനമായി വരികയും വേണം .
ഉദാ:


സരക്തി ജായെ ഹെ രൂക് സെ നകാബ് ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ
നികല്‍താ ആ രഹാ ഹെ ആഫ്താബ് ആഹിസ്ത ആഹിസ്താ



ജവാ ഹോനേ ലഗേ ജബ് വോ തോ ഹം സെ കര്‍ ലിയാ പര്‍ദാ
ഹയാ യഖ് ലത് ആയി ഓര്‍ ശബാബ് ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ



ശബേ ഫുര്‍കത് കാ ജാഗാ ഹൂം ഫരിഷ്‌തോന്‍ അബ് തോ സോനേ ദോ
കഭി ഫുര്‍സത് മേം കര്‍ ലേനാ ഹിസാബ് ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ




വോ ബേ ദര്‍ദീ സെ സര്‍ കാട്ടേ അമീര്‍ ഓര്‍ മേ കഹൂ ഉന്‍ സെ
ഹുസൂര്‍ ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ ജനാബ് ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ




പ്രശസ്ത ഉര്‍ദു കവി അമീര്‍ മീനായി രചിച്ച ഈ ഗസലിന്റെ ആദ്യ ഈരടികളിലെ വരികള്‍ അവസാനിക്കുന്നത് ‘ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ’ എന്നാണ്. അതിനാല്‍ ഈ ഗസലിലെ റാദിഫ് ‘ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ’ ആണ്. മറ്റു ഈരടികളുടെ രണ്ടാമത്തെ വരികളും ‘ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ’ യില്‍ അവസാനിക്കുന്നു.
ആദ്യ ഈരടികളിലെ രണ്ടു വരികളും ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ യില്‍ അവസാനിക്കുന്നു ഇതിനെ മത് ലാ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.



കാഫിയ


എല്ലാ ഈരടികളുടെയും രാദിഫിനു തൊട്ടു മുന്പായി വരുന്ന വാക്കുകള്‍ ഒരേ പ്രാസത്തിലുള്ളതാകണം.


ഉദാ:


സരക്തി ജായെ ഹെ രൂക് സെ നകാബ് ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ
നികല്‍താ ആ രഹാ ഹെ ആഫ്താബ് ആഹിസ്ത ആഹിസ്താ



ജവാ ഹോനേ ലഗേ ജബ് വോ തോ ഹം സെ കര്‍ ലിയാ പര്‍ദാ
ഹയാ യഖ് ലത് ആയി ഓര്‍ ശബാബ് ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ


ശബേ ഫുര്‍കത് കാ ജാഗാ ഹൂം ഫരിഷ്‌തോന്‍ അബ് തോ സോനേ ദോ
കഭി ഫുര്‍സത് മേം കര്‍ ലേനാ ഹിസാബ് ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ


വോ ബേ ദര്‍ദീ സെ സര്‍ കാട്ടേ അമീര്‍ ഓര്‍ മേ കഹൂ ഉന്‍ സെ
ഹുസൂര്‍ ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ ജനാബ് ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ


ഇവിടെ ആദ്യ രാദിഫിനു [ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ] മുന്പായി വരുന്ന വാക്ക് നക്കാബ് ആണ് അതിനാല്‍ മറ്റു ഈരടികളിലെ രാദിഫിനു മുന്പായി വരുന്ന വാക്കുകളില്‍ പ്രാസമൊപ്പിച്ചു ബ് ‘ല്‍ അവസാനിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍ ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നു. ആഫ്താബ് , ശബാബ് , ഹിസാബ് ,ജനാബ് എന്നിങ്ങനെ.


മഖ് താ


അവസാന ഈരടികളില്‍ കവി തന്റെ തൂലിക നാമം ചേര്‍ക്കുന്നതിനെ മഖ്താ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.ഒരു ചിത്രകാരന്‍ തന്റെ ചിത്രങ്ങളുടെ അടിയില്‍ ഒപ്പ് വരച്ചു ചേര്‍ക്കുന്നതുപോലെയാണിത്.


ഉദാ:


സരക്തി ജായെ ഹെ രൂക് സെ നകാബ് ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ
നികല്‍താ ആ രഹാ ഹെ ആഫ്താബ് ആഹിസ്ത ആഹിസ്താ




ജവാ ഹോനേ ലഗേ ജബ് വോ തോ ഹം സെ കര്‍ ലിയാ പര്‍ദാ
ഹയാ യഖ് ലത് ആയി ഓര്‍ ശബാബ് ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ




ശബേ ഫുര്‍കത് കാ ജാഗാ ഹൂം ഫരിഷ്‌തോന്‍ അബ് തോ സോനേ ദോ
കഭി ഫുര്‍സത് മേം കര്‍ ലേനാ ഹിസാബ് ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ



വോ ബേ ദര്‍ദീ സെ സര്‍ കാട്ടേ അമീര്‍ ഓര്‍ മേ കഹൂ ഉന്‍ സെ
ഹുസൂര്‍ ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ ജനാബ് ആഹിസ്താ ആഹിസ്താ



ഇവിടെ അവസാന ഈരടിയില്‍ അമീര്‍ മീനായി തന്റെ തൂലിക നാമം 'അമീര്‍' ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്നു.




മറ്റൊരു ഗസല്‍ അബു സെയ്ദ് മുഹമ്മദ് മഖ്ദൂം മുഹയുദിന്‍ രചിച്ചത്. റാദിഫ് ഇവിടെ ഫൂലോം കി, കാഫിയാ 'ത്‘-ല്‍ അവസാനിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍, മഖ് താ- തൂലിക നാമം 'മഖ്ദൂം' .


ഫിര്‍ ചിടി രാത് ബാത് ഫൂലോം കി
രാത് ഹെ യാ ബാരാത്ത് ഫൂലോം കി




ഫൂല്‍ കെ ഹാര്‍ ഫൂല്‍ കെ ഗജരെ
ശാം ഫൂലോന്‍ കി രാത് ഫൂലോം കി




ആപ് കാ സാത് സാത് ഫൂലോന്‍ കാ
ആപ് കി ബാത് ബാത് ഫൂലോം കി




ഫൂല്‍ ഖില്‍ത്തെ രഹേന്‌ഗെ ദുനിയാ മേം
റോസ് നികലെഗി ബാത് ഫൂലോം കി




നസരെ മില്‍തെ ഹെ ജാം മില്‍തെ ഹെ
മില്‍ രഹീ ഹെ ഹയാത് ഫൂലോം കി




യെ മഹക്തീ ഹുയീ ഗസല്‍ മഖ്ദൂം
ജൈസേ സെഹരാ മേം ബാത് ഫൂലോം കി




കാലത്തെ അതി ജീവിച്ച ഗസല്‍ സൃഷ്ടാവ് മിര്‍സ അസദുള്ള ഖാന്‍ ഗാലിബിന്റെ ഒരു പ്രശസ്തമായ ഗസല്‍. റാദിഫ് ഇവിടെ ഹോതാ , കാഫിയാ ' ര്‍ ‘-ല്‍ അവസാനിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍. മഖ് താ തൂലിക നാമം ഗാലിബ്

യെ ന ഥി ഹമാരി കിസ്മത് കെ വിസാലെ യാര്‍ ഹോതാ
അഗര്‍ ഓര്‍ ജീതേ രഹത്തെ യഹീ ഇന്തസാര്‍ ഹോതാ

തെരെ വാദെ പര്‍ ജീയെ ഹം തോ യെ ജാന്‍ ഝൂട്ട് ജാന
കെ ഖുശീ സെ മര്‍ ന ജാതെ അഗര്‍ എയിത്ബാര്‍ ഹോതാ




കോയീ മേരെ ദില്‍ സെ പൂച്ചെ തെരെ തീരെ നീമേ കഷ്‌കോ
യെ കലിഷ് കഹാന്‍ സെ ഹോതി ജോ ജിഗര്‍ കെ പാര്‍ ഹോതാ




യെ മസായിലെ തസവുഫ് യെ തേരാ ബയാന്‍ ഗാലിബ്
തുെഝ ഹംവലി സംജെതെ ജോ ന ബാദഖ്വാര്‍ ഹോതാ


ഗാലിബിന്റെ മറ്റൊരു ഗസല്‍. റാദിഫ് ഇവിടെ മേം , കാഫിയാ ‘ബ് ‘ല്‍ അവസാനിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍. മഖ് താ തൂലിക നാമം ഗാലിബ്

കബ് സെ ഹൂം ക്യാ ബതാവൂം ജഹാനെ ഖരാബ് മേം
ഷബ് ആയെ ഹിജ്ര്! കോ രഖും ഗര്‍ ഹിസാബ് മേം




മുഝ് തക് കബ് ഉന്‌കെ ബസ്‌മേം ആത്താ താ ദോര്‍എ ജാം
സാഖി നെ കുച്ച് മിലാന ദിയാ ഹോ ശരാബ് മേം




താ ഫിര്‍ ന ഇന്തസാര്‍ മേം നീന്ദ് ആയെ ഉമ്ര് പര്‍
ആനേ കാ എഹദ് കര്‍ ഗയെ ആയെ ജോ ഖ്വാബ് മേം




ഗാലിബ് ചുട്ടീ ശരാബ് പര്‍ അബ് ഭീ കഭി കഭി
പീതാ ഹൂം റോസേ അബ്രോ ശബേ മാഹതാബ് മേം



ഗസലിന്റെ ആലാപനം പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിലോ ഉച്ചസ്ഥായിലോ ആകാം. ചുരുക്കത്തില്‍ ഗസല്‍ രാദിയ, മത് ലാ, കാഫിയാ, മഖ്താ തുടങ്ങിയ നിബന്ധനകള്‍ക്കുള്ളില്‍ രചിക്കപ്പെടുന്ന ഈരടികളുടെ കാവ്യ സമാഹാരമാണ്
==============================
(കടപ്പാട്: 'ബൂലോകം ഓണ്‍ലൈന്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ശ്രീ അജീഷിന്റെ  'എന്താണ് ഗസല്‍' എന്ന ലേഖനം ആണിത്.)

Saturday, 3 March 2012

രണ്ടു ഗസലുകള്‍ ഷഹബാസ് ആലപിക്കുന്നു


ആല്‍ബം : നീയും നിലാവും
പാട്ട്: പറയാതെ പോയതും...
വരികള്‍ : ടി എ ഷാഹിദ്
സംഗീതം, ആലാപനം, അവതരണം : ഷഹബാസ് അമന്‍



ആല്‍ബം : നീയും നിലാവും
പാട്ട്: നീയും നിലാവും...
വരികള്‍ : ഷഹബാസ് അമന്‍  
സംഗീതം, ആലാപനം, അവതരണം : ഷഹബാസ് അമന്‍
 

Sunday, 25 December 2011

Lilting tune captures many a heart

Birth of a song:Musicians Shankar Mahadevan and Shahbaz Aman at a recording studio in Puthiyara, Kozhikode, on Saturday.
Birth of a song:Musicians Shankar Mahadevan and Shahbaz Aman at a recording studio in Puthiyara, Kozhikode
 
‘Povukayanu njan, Bhavi en margathil pooviricheedilum illennalum…' As the wonderful lines of legendary lyricist P. Bhaskaran came out in the mesmerising voice of Shahbaz Aman, Shankar Mahadevan listened ardently and sang along. Later Mr. Mahadevan and Mr. Aman sang the song without the accompaniment of the orchestra emphasising the beauty of the lyrics once again. It was a refreshing experience for those assembled at the recording studio in Puthiyara, Kozhikode, on Saturday, witnessing the birth of a song that could capture many a heart in 2012.
Mr. Mahadevan was in the city to record the title song for the movie ‘Balyakala Sakhi' based on the novel by the same title by Vaikom Muhammad Basheer. Talking to reporters, he said that it was the first time he was in Kozhikode to record a song and that he was very happy to work alongside Mr. Aman and in a very important project like ‘Balyakala Sakhi'. He hoped he could do justice to the song and expected that it would become a hit.
The song depicts the mental state of the protagonist who leaves his homeland with a lot of expectations.
The music is by renowned Ghazal singer Shahbaz Aman who has used the poems of Rabindranath Tagore, O.N.V. Kurup, Kavalam Narayana Panicker and Sreekumaran Thampi to suit various situations in the movie. However, veteran music director K. Raghavan rendered music to the lyrics of K.T. Muhammad for a special song, which was recorded in the voice of Dr. K.J.Yesudas a few months ago. Singers P. Jayachandran, M.G. Sreekumar and K.S.Chitra have also rendered their voices for the other songs in the movie.
The movie, directed by Pramod Payyannur, is produced by M.B. Mohasin, Edayath Rav and Sajeeb Hashim under the banner of Livin Arts and Esthis Media. Actor Mammootty will play the role of Majeed, the protagonist in the movie which is expected to hit the screens in 2012.
‘Balyakala Sakhi', considered a masterpiece of Mr. Basheer, is one of the most prominent works in Malayalam literature. It has been translated into more than 18 languages.